سهم چشمای تو بودم

                  توی دنيا هر چی داشتم

                                           واسه ی خاطر نازت

                                                       جونمو گرو گذاشتم

يک دروغ ساده اما

                   قصه ما رو به هم زد

                                سرنوشت مون رو آخر با جدا شدن رغم زد

تو پشيمون شدی و من

                    حالا صندوقچه دردم

                                سخته اما باورش کن

                                             من ديگه بر نمی گردم

اما يادت باشه هر بار

             مثل گوله های بهمن

خيلی های قربونی های بی گناه دوتا حرفند

ساده نباش ساده نباش

                    وقتی همه رنگ می بازند

                                           یاد بگير از او آدما

                                             که ماشه جنگ و می سازند

بايد که تو ياد بگيری

                 مثل همه آدما شی

                         خوب بتونی دروغ بگی

                                     عشق و تو نطفه بگشی

اين آدما که می بينی

                  ترانه زخمی می کنند

                                بی قانونی قانونشونه

دروغ میگند به تو به من

 

  
نویسنده : مينا وعلي ; ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۳/٢٥
تگ ها :