پروردگارا !!

      سخنی با تو دارم ٬ مثل هميشه که در بيراهه ای از بغض گره می خورم و

        به ناتوانی می ايستـم !!!!

 من دنيايی ازناتوانی که درگوشه گوشه دلم سنگينی می کند !

 من تفسير کاملی از نتوانستن ها هستم .... و تــو ٬

  تـــو بيش از عالم ديد من توانايی ....

        پس صبرم ده تا بتوانم زيستن در اين دنيا را واژه واژه بياموزم ٬

  مکانی هرچند کوچک عطايم کن ٬ نه برای زيستن ....

                         بلکه برای اندکی ٬ وفقط اندکی گريستن !!!!!!! 

  
نویسنده : مينا وعلي ; ساعت ٩:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱/٢٦
تگ ها :